Hondenfluisteraar

Cesar Milan is hot. De hele wereld kent de fitness uitstralende Mexicaan die in de weer is met ontsporende honden. Het is fascinerende televisie. Iedereen heeft een mening over de hondenfluisteraar, men is voor of tegen hem. Ik herken dat, toen ik op de tv voor de allereerste keer een hond corrigeerde – een terrier die zijn eigenaars regelmatig aanvloog als ze ook maar een stap in hun eigen huiskamer verzetten – kreeg de Tros 300 opzeggingen. Tegelijk schoten de hondenscholen, hondenclubs en kynologenverenigingen als paddestoelen uit de grond, Nederland werd zich bewust dat je een probleemgevende hond niet naar de dierenarts hoefde te brengen voor een laatste spuitje maar dat je er wat aan kon doen. Inzichten zijn veranderd, opvoeding is niet langer gebaseerd op straf en er is nu ook gedragstherapie voor ontsporende honden.

Daar wordt wat lacherig over gedaan, een hond met verlatingsangst, een hond met ADHD, men vindt dat bizar. En toch is dat de realiteit, dat is geen geldklopperij maar toepassen van de kennis van nu. Dat pijnlijke straffen daarbij overbodig zijn omdat er betere manieren zijn, dat maakt het wel leuker, niet makkelijker. Het vraagt inzicht in je eigen aandeel van het probleem en de bereidheid dat te veranderen. Als u naar de uitzendingen In Therapie kijkt weet u hoe moeilijk dat is. Daarom valt Milan ondanks zijn veranderde inzichten nog terug op strafmaatregelen. Maar tegelijk laat hij ook vaak zien dat het anders kan. Daardoor bezinnen mensen over heel de wereld zich over de relatie met hun hond. Honden krijgen daardoor een beter leven. Voor mij is het glas halfvol. Laat Milan zijn ding maar doen, hij vult dat glas vast nog wel bij.

Martin Gaus

  Royal canin   gezondheid_verzekerd   Twitter Facebook Logo  
    APDT   SPPD